Hindi naman talaga ako ganito...
Dumating Ka*May isang dambuhalang barko ng pag-ibig
Dati-rati’y pag nakikita ko,
Sabi ko, sana’y lumubog ito,
Hanggang sumadsad
Sa pinakamalalim na buhanginan
Ng puso kong
Tila isang disyerto
Ngunit dumating ka
Ang dambuhalang barko ng pag-ibig
Naging arko ni Noah
Nagpalaya, Nag-alis ng pangamba
Ngayon, banal ang hydrograpiya
Ang kilapsaw ay samyong petalya
Ang buhanginan, naging kastilyo
at ang puso kong disyerto,
Nasa basang kamay mo
Dumating ka,
At naglayag ang dambuhalang barko ng pag-ibig
Sa pinakamahaba nitong kurso.
*Salamat sa'yo, mahal na mahal kita. Para sa ating ika-anim na buwan.
posted by Daadbentyurs of brown siopao @ 7:03 PM
2 Comments:
masaya akong masaya ka. :)
salamat iris....mishu!
Post a Comment
<< Home