Love in the time of Depression...*
Pag-ibig bakit ka ganyan?Aruy. Parang timebomb sa aking dibdib. Tila click ng kamera – mas maikli pa sa nanosegundo. Mabilis ang paghambalos ng mga eksena: Kung paano mo sinabi, kung paano mo ako tinalikuran, kung paano ang kulay Magenta na alas-singko ng hapon sa Manila Bay ay tila dilim ng patay na alas tres na madaling araw.
Mahal batid mo bang, parang chicharon na napupunit sa aking dila ang pag-usal ng “Mahal, bakit mo ako iniwan?” Alam mo bang may hugis ang lungkot sa aking gunita – parang sperma ng kandila sa isang bandehadong tubig – hiwa-hiwalay, tila mga pulo at bansa. Ang Europa – ang geograpiko ng masasayang sandali ng 1st monthsary nating pinaliguan mo ako ng asul na petalya. Ang Amerika – ang ating ika-unang taon – kung saan hubad tayong tumatakbo sa isla ng mga bulag. Ang Aprika – ang ikalawang taon natin sa tuktok ng bundok ng Sagada kung saan naglaro ang ating malalagkit na balat. Ang Asya – ang araw ng ating kasal. Ang aking wedding gown – Monica Lhuiller. Ang singsing – Da Beers. Ang ating ninong – Si Jaime Zobel de Ayala. Ayoko nang isa-isahin, ikamamatay ko pa.
Sana nga, tulad sa kalamidad ng mga pulo at bansa, hawiin ito ng tsunami at mga bagyo. O kaya’y mas masaklap, may bumagsak na planeta.
Sa haba ng tinagpo ng ating relasyon, ngayon ko lang napagtanto – wala itong pinagkaiba sa drama ng selyuloyd. Ang atin ay tila panorama ng isang tagpong pinagtagni-tagni – na ang umpisa, gitna o katapusan – ay sinadya. Isang gawa-gawa. Mahal ko, tayo ay Aristotlean drama, o para mas unibersal, tayo ay telenobela…
Ang atin ay pinaghalu-halong tagpo ng ilang mga matatamis at masasakit na pelikula tulad ng:
1. Before Sunset (Richard Linklater) – Lahat tayo naghahanap ng closure. Paano mo isasara ang pahina ng saglit na pag-ibig. Umiiyak ako ng kumanta si Celine kay Jesse, sa isip niya, ito na nga ang huli, ang katapusan ng lahat. Isang elehiya. Tulad ng sa atin.
2. Lost in Translation (Sophia Coppola) – Lahat tayo biktima ng alyenasyon – ang dalawang magkatipan ay maaring biktima ng maling espasyo, pagkakataon at oras. Kung may teorya ang pag-ibig: ito ay Time-Space Continuum ni Herman Minkowski.
3. In the Mood for Love (Wong Kar Wai)- Unconsumated love. May haplit sa puso ang magkasintahang hindi man lang naging magkasintahan.
4. Happy Together (Wong Kar Wai) – Mahal, tatapusin ko na ang lahat. Maaring hindi nga tayo para sa isa’t isa, pero mahal, ikaw ang aking habambuhay…5. Notting Hill (Roger Michell) Lahat tayo ay putik kung umibig. I am just a girl standing in front of a boy, asking him to love me.
6. The English Patient (Anthony Minghella): "I will carry you in the palace of winds..." Kung ang lahat ng lalaki ay tulad ni Ralph Fiennes.7. Husbands and Wives (Woody Allen) – Mahal, mamahalin mo ba ako hanggang botox na lang ang nagbibigay laman sa kurba ng aking mukha? Ngayon, tayo ang Mia Farrow at Woody Allen ng panahon.8. May Minamahal ( Jose Javier Reyes)- Sabi ni Mao Zedong: If we fail to reach the Great Wall we are not men. Lahat tayo, makakarating sa taluktok ng pag-ibig, umasa ka, kumapit ka, wag bumitaw…
Inuukit ng mga montages nito ang ating pelikula – ang ating drama at pag-iibigan. Ang ating trahedya.
Totoo nga bang ang pag-ibig na wagas ay ang pag-ibig na hindi makakamit?
Ngayon, tandang pananong ang krusipihong sumaksak sa aking puso at kaluluwa.
Aruy.
*para kay jas at ana
posted by Daadbentyurs of brown siopao @ 8:13 PM
3 comments
